كرده مىفرمايد : « آيا داستان لشكرها به تو رسيده است » ( * ( هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ ) * ) . لشكريان عظيمى كه در برابر پيامبران الهى صفآرايى كردند و به مبارزه برخاستند به گمان اينكه مىتوانند در مقابل قدرت خدا عرض اندام كنند . و بعد به دو نمونه آشكار از آنها كه يكى در قديم الايام ، و ديگرى در عصر نزديكتر واقع شد اشاره كرده مىافزايد : « همان لشكريان فرعون و قوم ثمود » ( * ( فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ ) * ) . همانها كه بعضى شرق و غرب جهان را زير سلطه خود قرار دادند ، و بعضى دل كوه‌ها را شكافتند و سنگهاى عظيم آن را بركندند ، و از آن خانه‌ها و قصرهاى عظيم ساختند ، و كسى را ياراى مقابله با آنها نبود . اما خداوند گروه اول را با « آب » ، و گروه دوم را با « باد » كه هر دو وسيله‌هاى حيات آدمى هستند ، و از لطيفترين و ظريفترين موجودات محسوب مىشوند درهم كوبيد ! امواج نيل ، فرعون و لشكرش را در كام خود فرو بلعيد ، و باد سرد و كوبنده ، قوم ثمود را همچون پر كاه از مقابل خود برمىداشت و بعد از مدتى جسم بىجانشان را بر صفحه زمين مىافكند . تا مشركان عرب بدانند كارى از آنها ساخته نيست ، جايى كه خدا از آن لشكرهاى عظيم و قدرتمند چنين انتقام گرفت وضع كسانى كه از آنها ضعيفترند و ناتوانترند روشن است ، هر چند ضعيف و قوى در برابر قدرت او يكسان است انتخاب قوم « فرعون » و « ثمود » از ميان همه اقوام پيشين به عنوان دو نمونه از اقوام سركش به خاطر اين است كه هر دو در نهايت قدرت بودند ، يكى مربوط به گذشته‌هاى دور است ( قوم ثمود ) و ديگرى به گذشته نزديكتر